Στην κεντρική πλατεία της Δροσιάς, αν περάσεις απόγευμα, τώρα που ο καιρός είναι ακόμη γλυκός και τα παράθυρα ανοιχτά, θα ακούσεις γλυκιά μουσική από πιάνο, σαν να θέλει να δώσει έναν άλλον πιο χορευτικό και ανάλαφρο ρυθμό στη μέρα. Αν ακολουθήσεις τη μουσική θα δεις εκεί, στον πρώτο όροφο στη Λ. Μαραθώνος 5Α τη Σχολή Χορού της Ελένης Ζωγράφου και από το παράθυρο θα διακρίνεις μικρά χεράκια να κινούνται, γέλια, δασκάλες να μετράνε σωστά το ρυθμό και μουσική, πολλή μουσική.

Εμείς βρεθήκαμε εκεί, ένα ήρεμο πρωινό και συναντήσαμε την Ελένη από κοντά. Θέλαμε να μάθουμε για εκείνη, για το πάθος της για τον χορό, τα παλιά χρόνια, τις παραστάσεις, τα όνειρά της.

Καθίσαμε στο πάτωμα της κλασσικής αίθουσας μπαλέτου και ξεκινήσαμε να συζητάμε γενικά και αόριστα. Παρατηρούσα τον χώρο. Οι μεγάλοι καθρέφτες, το πιάνο, οι μπάρες, εικόνες παλιών διάσημων χορευτών… Όλα έδειχναν πως η σχολή έχει φτιαχτεί με αγάπη και σεβασμό.

Η Ελένη λοιπόν μας είπε, πως ήταν και η μαμά της δασκάλα χορού. Της είχε εκμυστηρευτεί ότι από μικρή έφευγε κρυφά από το σπίτι και παρακολουθούσε μαθήματα κλασσικού μπαλέτου. Εκείνη την εποχή δεν ήταν τόσο απλό να χορεύουν τα κορίτσια, οι γονείς ήταν αυστηροί, όμως για εκείνη ήταν πάθος και ανάγκη μαζί. Αργότερα άνοιξε μια από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες σχολές χορού της Αθήνας τη Σχολή Μπαλέτου “Ζωζώ Μαρουλιανού-Ζωγράφου”. Ήταν εκείνη που έφερε το Αγγλικό σύστημα μπαλέτου στην Ελλάδα και αργότερα το Ρώσικο το οποίο και της ταίριαζε περισσότερο. Η Ελένη μας είπε πως θυμάται τον εαυτό της μικρό κοριτσάκι να κοιμάται στο πάτωμα της σχολής, περιμένοντας τα βράδια να τελειώσει τα μαθήματα η μητέρα της. Θυμάται τον εαυτό της να χορεύει μπροστά στον μεγάλο καθρέφτη. Εκείνη τη στιγμή μπήκα στον πειρασμό να τη ρωτήσω:

Σκέφτηκες ποτέ να γίνεις κάτι άλλο στη ζωή σου;

Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι θα μπορούσα να ακολουθήσω άλλο δρόμο. Ο χορός ήταν πάντα για μένα “Η Μεγάλη μου Αγάπη”. Μόνο για ένα χρόνο σταμάτησα θυμάμαι, στην Ά Γυμνασίου γιατί είχα κουραστεί και είχα μπουχτίσει. Πολύ αργότερα, έμαθα πως η μαμά μου λυπήθηκε πολύ για εκείνη την απόφασή μου, αλλά ποτέ δεν με πίεσε, σεβάστηκε τον χρόνο που χρειαζόμουν. Στο τέλος της χρονιάς εκείνης ήταν που ένιωσα τόσο αποφασισμένη και κατασταλαγμένη και καθαρά είδα ότι θέλω μόνο με τον χορό να ασχοληθώ. Και από τότε αυτό έκανα!

Είσαι για τις μαμάδες που πρωτοέρχονται εδώ με τα μικρά τους κοριτσάκια κάτι παραπάνω από απλή δασκάλα, πρέπει να τα μάθεις χορό αλλά και να τα φροντίσεις μαζί. Πώς νιώθεις γι’ αυτό;

Μου αρέσει, είναι κάτι που βγαίνει από μέσα μου. Να τα φροντίσω, να κερδίσω την εμπιστοσύνη και το ενδιαφέρον τους και να πάμε στη αίθουσα μαζί. Μετά γίνομαι εγώ το αποκούμπι τους και δεν θέλουν να με αποχωριστούν (γελάει). Παίζει ρόλο η εμπειρία σε αυτή τη δουλειά κι εγώ δουλεύω με παιδιά από τα 21 μου χρόνια. Πολλοί γονείς μου λένε πως έρχονται για μένα κι αυτό είναι μεγάλη τιμή. Στόχος μου από την πρώτη στιγμή είναι να κάνω τα παιδιά να αγαπήσουν τον χορό.

Πόσο σημαντικό νομίζεις ότι είναι το μπαλέτο για τα κορίτσια;

Πιστεύω ότι όλα τα κορίτσια πρέπει να “περάσουν” από το μπαλέτο, γιατί διδάσκει πολύ βασικά πράγματα για τη σωστή στάση του σώματος αλλά και για τη ζωή τους γενικά. Η αρμονία, ο έλεγχος, η πειθαρχία και η έκφραση είναι λίγα από αυτά. Αργότερα μπορούν να ασχοληθούν με άλλο είδος χορού, τα σημαντικά από το μπαλέτο θα τα ακολουθούν για όλη τους τη ζωή!

Θα σου άρεσε η αίθουσα να είχε τόσα αγόρια όσα και κορίτσια; (Φωτίστηκε το πρόσωπό της και κατάλαβα αμέσως τι θα μου απαντούσε)

Εννοείται! Αγαπάω πολύ όλα τα παιδιά και χρειάζονται αγόρια στον χώρο! Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που οι σχολές χορού δέχονται τα αγόρια στα μαθήματα Δωρεάν. Η διδασκαλία για τα αγόρια στις πρώτες τάξεις είναι παρόμοια με τα κορίτσια. Αργότερα αλλάζουν κάποια πράγματα. Ευτυχώς που στη σχολή διδάσκεται και Break Dance και μπαίνουν και μερικά αγοράκια!

Το μάτι μου έπεφτε σε φωτογραφίες από σκηνή θεάτρου και δεν κρατήθηκα να τη ρωτήσω για τις παραστάσεις της.

Μαθαίνω ότι οι παραστάσεις σου είναι πάντα πολύ λαμπερές και γεμάτες κόσμο…

(Σηκώθηκε να μου φέρει άλμπουμ από την τελευταία παράσταση )

“Να! Ρίξε μια ματιά” μου λέει.

Εντυπωσιάστηκα! Γύριζα τις σελίδες μαγεμένη και σκεφτόμουν ότι τέτοιες εικόνες θα έβλεπα στο “American Ballet Theatre”. Μου είπε ότι συνήθως ανεβάζουν γνωστά παραμύθια και χρειάζεται η κάθε χορογραφία “να διηγείται” ένα μέρος του παραμυθιού. Mέσα από τη μουσική και τα κοστούμια και τις πολλές ώρες πρόβας μαθαίνει η κάθε χορεύτρια ακόμη και η πιο μικρή να ερμηνεύει το ρόλο της και αυτό είναι το κλειδί της επιτυχίας. Χρειάζεται αφοσίωση και πείσμα για να πετύχει και γι’αυτό οι παραστάσεις της Ελένης Ζωγράφου είναι πάντα τόσο εντυπωσιακές που το χειροκρότημα κρατάει πολύ.

Τι είναι αυτό που συμβουλεύεις συχνά τις μαθήτριές σου αλλά και τα παιδιά σου για τη ζωή;

Αυτό που συχνά τους λέω είναι κάτι που έμαθα από τη δική μου ζωή. Να αγαπάνε αυτό που θα διαλέξουν να ασχοληθούν στη ζωή τους. Όλοι έχουμε κάτι που πραγματικά αγαπάμε και πρέπει να το βρούμε και να δουλέψουμε σκληρά γι’αυτό. Το λέω συχνά στη κόρη μου και τον γιο μου, αλλά είναι σημαντικό που βλέπουν τη μαμά τους να φεύγει χαρούμενη και γεμάτη ενέργεια κάθε μεσημέρι από το σπίτι.

Η Ελένη Ζωγράφου είναι μια γυναίκα αφιερωμένη στον χορό. Πάντα χαμογελαστή και γεμάτη θετική ενέργεια. Με όρεξη για δουλειά, εξέλιξη και αγάπη για τα παιδιά και τους γονείς.

.

.

.

.

H σχολή της Ελένης Ζωγράφου λειτουργεί από το 2012 με την έγκριση και υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού και σύμφωνα με τις προδιαγραφές για τις Σχολές Μπαλέτου. Είναι μέλος του Σ.Ι.Σ.Χ.Ε. (Σωματείο ιδιοκτητών Σχολών Χορού Ελλάδος). Στη σχολή διδάσκονται επίσης Μουσικοκινητική Αγωγή, Κλασικό Μπαλέτο, Σύγχρονος Χορός, Barre a terreHip Hop, Breakdance, Pilates ,Ballet Fitness 

Σχολή Χορού Ελένη Ζωγράφου,
Μαραθώνος 5Α 14572, Δροσιά
Τηλ:210 8134165